Koan

Ömür törpüsü boktan bir durum

2011-06-25T16:08:00.000+03:00

Kız çocuğu der ki;
"Hayatta en nefret ettiğim insan tipi bir insana zamanında en büyük zararı verip sonrada şikayet edip diğer insanı suçlu çıkaran insanlardır ve sen bunu sabah aksam bıkmadan usanmadan yapan sağolasın."

- Bir insan kendini bilmeden mi yoksa bilerek mi emin değilim ama karşısındakini suçlamak için söylediği sözleri aslında kendine söylemesi gerektiğini kabul edemez.İnsan değil aslında bir kadın bunu yapamaz (Hepsi için geçerli değil %3-4'ü hatalarını farkedip nerede yanlış yaptığını bilerek pişman olma duygusuna sahiptirler.)Bir kadın ben melektim kıskançlıklarım hariç beni şimdi sen böyle yaptım derken bile aslında suçunu itiraf ettiğini farkedemeyecek kadar körleşmiştir.Kıskançlık..
Nedir bu kıskançlık hemde suçsuz bir adama?Nedir mi.. Tam bir zehir... Yirmili yaşlarda bir kıza aşık olup seven bir erkek kendini eve hapseder ve her gece facebook msn eski hayatından kendsine atılan mailler vs.. hepsine dair lafları yer gün gelir dayanamaz ilk kez bağırır sesini çıkartır ama olmaz böyle devam eder.Erkek yapma der hayatta en nefret ettiğim şey yapmadığım şeylerden suçlanmaktır der,der ama anlatamaz yine aynı şekilde devam... Böyle giderse yapmadığım şeyi yapacam bari hakedeyim bu siniri çekmeyi der,der de yine olmaz.Ve gün gelir dayanamaz patlar ve tahmin etmesi zor değil erkek suçludur çünkü kadın kıskançlıkları dışında melektir...(İlişkileri boyunca bu süre zarfında kişiler uzak mesafelerde olup aylarca görüşemiyorlardı.) Erkek yapmaması gerekenleri yapar söylenir kötü söz söyler istemeden kırar ama üzülür haklıyken haksız durumuna düşerken sözleri yüzünden hep üzülür kırdığına karşısındakini.

Vazgeçtim bu bloğu kim okursa okusun yazmaktan şu an vazgeçtim düşündükce anlattıkça delirmekten beter oluyorum boğazımı sanki birşey sıkıyor lanet okumak bile içimden gelmiyor.
Hayatta en aciz insan ne olduğunu ne yaptığını bilmeyip konuşan karşısındakini suçlayan insandır bunu biliyorum ama o bilmiyor dayanamıyorum ve yazıyorum koskoca lanet olsun.

"Sen bana utanmadan bırda vijdan muhasebesi yaptırmaya çalışın."
Utanmazmışım doğrudur utanmıyorum ki hala seviyorum beni sevmeyip üzeni ...

Ve dünya yalansın boşsun.. Ahmaklar için yaratılmışsın budalaca hayat sürüp elleri boş gidecekler farkında değiller..

Herşey yalan ben.. sen.. herşey dahil herşey yalan.. güle güle..

Ümitsizlik...

2011-05-26T04:50:00.001+03:00

Son aylarda kendimi mutsuz huzursuz sanıyordum ama asıl mutsuzluğun,huzursuzluğun,üzüntünün ve stresin ne olduğunun fazlasıyla öğrenmiş bulunmaktayım çünkü hepsinin zirvesinde yer alıyorum. İnsan düşünüyorsa vardır felsefesi günümüz hayatında artık işlemiyor.Neden mi? Bu düşünen insanların sayısı zaten az bu bir gerçek ve bu düşünebilen insanların sonunu da düşünebilmek getiriyor. Bir virüs gibi zihnimi rahat bırakmayan düşünceler anılar sorular bekleyişler... İnsanı bu bekleyiş öldürüyor... Sen belki kendini kandırmaya çalışıyorsun içimden attım diyorsun ki onuda diyemiyorum ama teker teker gelip yine sesler kulaklarımda yankılanıyor eski görüntüler gözlerimde.Hiçbirşeyi silmedim silsem nolacak ki ben içimden atamayacağımı bilirken bana ne yardımı dokunacak.Güzel günleri hatırlamamı sağlayan o yüzü de mi kaybedeyim. Zaman geçer herşey düzelir derler zor be güzelim zor.Zaman sabit herşeyden geçen biz oluyoruz ve son geçişimizide farkında olmadan toprağa yapıyoruz... İnsanı bu bekleyiş öldürüyor...

Fenerbahçe aşktan ötedir...

2011-05-21T19:48:00.000+03:00

Uzun bir maratonun sonuna geldik.Artık geriye son bir maç kaldı;sezonun bütün emeklerinin heyecanının fedakarlıkların taçlandırılacağı şampiyonluk... Seni yaşamayan bilmez,aşkına sahip olmayan anlayamaz seni sevmenin ne demek olduğunu....11 adamın top peşinde koşturmasından başka ne buluyorsunuz diye soran çok insan tanıdım.. Onlar bütün haftanın mutsuzluğunun sadece tek bir gecede 90 dakika boyunca unutalacabileceğini hiç farkedememişlerdi.. Şampiyonluk maçından önce yazıyorum bu yazıyı çünkü senin büyüklüğün şampiyonluk büyüklüğü değildir aşkının büyüklüğü çubuklunun renklerinde gizlidir.Koşulsuz bir aşktır Fenerbahçe,korkmayın asla ihanete uğramazsınız çünkü Fenerbahçe aşktan ötedir...Bize bu heyecanı son maça kadar yaşattığınız için size taraftar olarak sonsuz teşekkür borçluyuz ve farklıyız,neden mi çünkü diğerleri gibi havlu atmıyoruz.Son maçta kaybedilecek bir şampiyonluğu;lige haftalar öncesinden havlu atmaya aklı olan herkes tercih eder ama bırak sen diğerlerini onlar ikinci bile olamıyorlar ki... Sen büyüksün Fenerbahçem büyük olduğun için kıskanılıyorsun...Büyüklüğün aldığın kupalarda değil armandaki renklerinde palamut dalının kudretinde saklıdır...

Bir erkek için karşısındakini sevebilmenin en üst limiti...

2011-05-18T04:59:00.000+03:00

Bir kadın nasıl sevilmek ister diye sorarsanız bunun birçok cevabını sıralayabilirim ama bir erkek bir kadını en üst seviyede nasıl sevebilir diye sorarsanız sadece tek bir yanıt verebilirim:
Eğer bir erkek,bir kadını kendi çocuğu gibi severse ona o gözle bakarsa sevgi-ruh etkileşimini limitlerinin en üst seviyesine ulaşmış demektir...

Hata yapmak istemeyecektir ama yapacaktır yeri gelecek istemese bile olaylar öyle bir gelişecektir ki sevdiğini kıracaktır.O asla anlaşılmayacaktır; mükemmellik,imkansızken,o,imkansız olduğu için birlikteliklerini mükemmellik seviyesine ulaştırmak isteyecektir ama çocuğu gibi sevdiği kişi gerçekten çocuksa eğer gün sonunda herşeyi kaybedeceklerdir...
Bir babanın kızını kaybetmesi gibi,bir aşık kendi sevgilisini kızını kaybettiğinde suçlu suçsuz farketmeksizin isyan edecektir...
Ama hiçbir küçük çocuk o küçücük kendi gerçekleriyle yaşadığı sandığı dünyasında neler kaybettiğini bir gün gelip büyüyene kadar asla anlayamayacaktır...

Herkes kendine göre sevebilir ama kimse kendine göre yarı yolda terketmemelidir...

2011-05-18T04:04:00.004+03:00

Bana soruyorsun:Hoşlanmak ile sevmek arasındaki fark nedir? Ve ayrıca , soradan aşk ile spiritüel aşk arasındaki fark nedir?
Hoşlanmak ve sevmek farklı ,ama sıradan aşk ile spiritüel aşk arasında hiçbir fark yok.Aşk zaten spiritüel.Ben sıradan aşka hiç rastlamadım ;sıradan olan şey hoşlanmak.Aşk asla sıradan değildir - olamaz , özünde sıradışıdır. Bu dünyaya ait değildir.
Birisine "Seni seviyorum" dediğinde aslında şöyle diyorsun , " Bedenin beni kandıramaz,seni gördüm.Bedenin yaşlanabilir ama ben seni gördüm,bedensiz olan seni.Senin ta içini,ruhunu gördüm."
Beğenmek yüzeyseldir.Aşk insanın içine işler...

Birini sevdiğinde farklı bir şey hayal bile edemezsin ; bu insanı bir gün gelip de sevmeyeceğini düşünemezsin;bu imkansızdır,aşkın bir parçası değildir.Ve ben senin bu aşkının bitmeyeceğini söylemiyorum.Bitebilir de bitmeyebilir de sorun bu değil.Ama sen o aşk anının içindeyken,iki kişi arasında enerji akışı varken,bir köprü oluşur,altından bir köprü ve bu şekilde bağlanırlar.Bu böyle olur: Günün birinde belki de birlikte olmayacağınızı aklın asla almaz.
İşte bağlılık budur...

Aşkın narkoz etkisinden,zincirlerinden biran kurtulup düşünmek insanı gerçeklerle yüzleştirir ve size yaşatılan veya sizin yaşattığınız olumsuzluklar gözünüzün önünüzdeyse size geçmiş olsun çünkü büyük ihtimalle ya siz ya karşınızdaki kişi size ikinci bir şans tanıyacak kadar onurlu daha doğrusu cesaretli ve yürek sahibi değilsinizdir gerçekten sevginin aşkın anlamını biliyorsunuz sanıyorsunuz ama aslında hayatınızda gönül haritanızda bir daha bulamayacağınız yolunuzun geçtiği yerleri alevler içinde yanmaya mahkum ediyorsunuz...

Sevgi aşk gibi duygular kimine göre insanı hayvanlardan ayıran bir özellik olarak algılansada buna katılmıyorum.Hayvanların aşkı bizden daha saf bir aşk çünkü onlar karşılık nedir bilmeksizin bunu beslerken biz aşkın koşulsuz vermek olduğunu unutup sadece karşımızdakinden almayı biliyoruz.
Ve hiç unutmayacağım bir şey eğer acı çekiyorsanız,aşkın,aşırı sevginin insanı nasıl insanlıktan çıkartıp karakter değiştirttiği ve vahşi bir hayvana dönüştürdüğüdür ...

Herkes kendine göre sevebilir ama kimse kendine göre yarı yolda terketmemelidir...

aşk uyuşturur öldürür kullanmasını bilirsen sonsuzluğu yaşatır

2011-05-16T05:31:00.002+03:00

aşkı kaybedenler aşkı kovalayıp onu çok isteyenlerdir
onlar sevilmemesi gerekenleri hakettiğinden fazla severler
herşeyin mükemmel olmasını isterler sevdikleri insana herşeyi vermek isterler
zihinleri kalpleri bedenleri ruhları çoktan
uyuşturulmuştur
bunun farkında bile değillerdir
gün gelir sevginin mükemmelliğe ulaşılamadığı anlarda herşeyi daha fazla zorlamak adına yeni davranışlar içerisine girer ve gün gelir sevgisine engel olan her adımda tepkiler ortaya çıkar hedefler farklıdır karşındaki değildir belki ama o kadar uyuşturulmuşsundur ki kimi üzdüğünü farketmiyorsundur ne kadar tuhaf değil mi gözlerinden alıyorsun önce sonra parmaklarının ucundan ellerine geçiyor ordan dudaklarına saçlarına omuzlarına boynuna sonra bütün bedenini kaplıyor ve oradan kalbine ulaşıyor ilk başta kalp beyin fonksiyonlarını durduruyor bedenindeki aşk uyuşturucusunun etkisiyle herşeyi kabul ediyorsun engel tanımak istemiyorsun daha çok istiyorsun daha çok sevgi daha çok aşk daha çok özel an hep senin olmasını istiyorsun o kişinin hep hep ve sonsuz hep senin çekinmeden düşünmeden söylüyorsun bunları düşünemezsin çekinemezsin çünkü aynada baktığın sen sandığın hiçbirşey sana ait değildir sen artık içini karşındaki sevdiğin insanla kaplamışsındır tek yapamadığın fizyolojik hastalıklarına yaşlanmalarına engel olamıyorsun söylediklerini sende duyuyorsun kıskanılıyorsun ve kıskanıyorsun o insanın hep senin olacağını biliyorsun herşeyin başında o kadar çok vardı ki birbirinizi nasıl tükettiğinizin farkına bile varamıyacak kadar çok seviyordunuz ve günün sonunda aranızdaki en cesur olan aşkın sevginin damarlarında dolaşarak ilikleriyle eşleşmesine izin veren yani bedenini karşısındakine teslim eden kişi kaybetmiştir

ya kaybeden gerçekte kazanmışsa
gerçek nedir
gözlerin beyine gönderdiği sinyallerden zihnimizde oluşan görüntü mü dokunabilmek kokusunu alabilmek mi gerçek
yeni bir dünya keşfettim
acaba yeni miydi yoksa hep var mıydı
hep vardı diye düşündüm ama onun sınırlarını çözecek anahtar mevcut değildi
ve o anahtar
senle
tamamlandı
aşkla uyuşturulmuş zihnimin derinliklerinde bir gece karanlığında avucumun içine baktım açıkcası hiç daha önce dikkat etmemiştim sayısız yoldan kavşaktan çıkmazdan oluşan tamamlanmamış bir haritaya benzettim önce bu görüntüyü çok anlamsız gelebilir ama o an gözlerimi kapatmam gerektiğini fısıldadı bir ses gözlerimi kapattığımda avucumda gördüğüm her ayrıntı gözlerimin önündeki perdede hareket etmeye başladı ve bütün ayrıntılar birleşerek bir yol çıktı karşıma
gerçek neydi ki
elimi uzatıp kocaman bir perdeyi çektiğimde önümde bir sahil duruyordu hava kızıllaşmış geceye doğru ilerliyor ama dalgalar vururken sen yoktun sahilde ve birden görüntü kayboluyordu
gerçek olan ne
bir başka yolu yürümeye başladığımda ilerledikce tanıdık bir kokuyu soluyordum ona doğru koşmaya başladığımda o kadar ulaşmak istiyordum ki o kokunun sahibine adeta uçuyordum koku senin kokundu biliyordum soluduğum hava beni kendine çekiyordu sonunda sırtı bana dönük bir kız duruyordu saçlarına dokundum ve bana baktığında sen ordaydın
yüzünde o gülümseyişin çocukluğun masumluğun gözlerin temizdi içinde kötü hiçbir duygu yoktu neden bilmiyorum sana dokunabiliyordum ama sarılamıyordum konuşmuyorduk gözlerimiz birbirimize herşeyi anlatıyordu arkandan karanlık bulutlar geliyordu seni kaçırmamı istiyordun bırakmamam için yalvarıyordu gözlerin seni çalmasını içine çekmesini istemiyordun hiçbir kötülüğün sanki kopacağımızı biliyordun sana uzatmak isteyip uzatamadığım elim gözlerindeki aşkın çağrısıyla zincirleri sonsuz bir güçle koparıp seni tutuyordu elinden koşmaya başlıyorduk ve kaçıyorduk her kötülükten
ve uçuyorduk
avucumun içindeki her yolu geçerek sona varmaya çalışıyorduk
bırakmıyordum seni bırakmamıda istemiyordun
gerçek ne
aşkla uyuşturulmuş zihninin sana sundukları mı onu kontrol etmeyi keşfetmeyi başarabilmen mi
yoksa gerçek gözlerinin kulaklarının sana verdiği mi
karşındaki insanın sana yaşattığı mı
hangisi seçilmeliydi
sonsuz bir uyku ile gelen yaşamda senle olmak mı...

Başka bir yol mümkün mü...

2011-05-07T22:00:00.001+03:00

Yeni bir yol çizmem lazım kendime biliyorum
Beyaz bir sayfa açmam lazım içinde kötülükler olmayan
Geçmişimden iz taşımayan tertemiz bir sayfa
Yapabiliyor muyum peki ?
Hayır yapamıyorum
En acısıda bu zaten yapman gerekenleri bilip çaresiz kalmak
Yeni bir yol çizmem lazım kendime biliyorum
Bazen çırpınarak kaçmaya çalışıyorum herşeyden
Ama çekim gücünüz o kadar çok yüksek ki
İçinize çekiyorsunuz çekerkende öldürüyorsunuz
Yetmedi mi değer almadan değer vermek
Tükenmedi mi elden gelen kötülükleriz
Posası bile kalmamış bir insanın sesi bu
Yeni bir yol çizmem lazım kendime biliyorum
Beyaz bir sayfa açmam lazım içinde kötülükler olmayan
Geçmişimden iz taşımayan tertemiz bir sayfa
Tek sorun şu ki
Ben senin olmadığın ne bir yol ne içinde olmadığın bir sayfa
Bilmiyorum...

Birgün Bıkarsan Benden

2011-05-07T20:09:00.000+03:00

Olurda bir gün bıkarsan benden

Önce gözlerini kaçır yavaşça gözlerimden
Sonra ellerin soğumaya başlasın avuçlarımda
Dilinden sevmediğim o ayrılık türküsü
Yüzünden acı bir tebessüm dağılsın dalga dalga
Ben anlarım.

Olur da bir gün bıkarsan benden
Bir bahane uydur her gelişimde sana
Varsın yalan olsun ateşler içinde yattığın
Açmayıver telefonu çığlık çığlığa bağırırken
Baktığımda pencerene kapalı olsun perdelerin
Ben anlarım

Olur da bir gün bıkarsan benden
Tüm alışkanlıklarından vazgeçmeyi dene bir kez
Acıkınca yeme susayınca içme unut nefes almayı
Bir kantar gibi tart tüm zamanı ve düşün
Eğer daha maviyse o gökyüzü daha parlak
Ben anlarım

Olur da bir gün bıkarsan benden
Öyle bir bık ki aşık olmaktan beter olsun
Düşlerine hayâllerine giremeyeceğim kadar bık
Bir yıldız gibi kayarken hayatından sessizce
Ağır gelir taşıyamam sende kalsın son sözün
Ben anlarım

Olur da bir gün bıkarsan benden
Artık titremediğini gönlünün delicesine
Özlemediğini aramadığını beni geceler boyunca
Bir hâyâl sandığını tüm gerçeği
Ve beni sevmediğini yaz beyaz bir mermere
Ben ölürüm...

Üç yıl üç ay önce...

2011-05-05T04:46:00.001+03:00

05.02.08'den 05.05.11'e...
Üç yıl üç ay önce...
Geriye dönmek mümkün değil biliyorum açıkcası dönmek istemiyorum
O zaman hata yapmanın ne olduğunu öğrenemezdim
Beni seven birinin ne kadar önemli olduğunu anlayamazdım
Canımı ne kadar yakarsa yaksın bana çok zarar verse bile
Bir sevgi nasıl herşeye rağmen en doruk noktasında yaşanır sensiz yaşayamazdım
Hayatta gerçekten sahip olunması önemli olan şeyler nelerdir bilemezdim
Ben bütün bunları öğrenip geleceği yönlendirmek ve en az hatayla seninle yaşamayı seçerdim
Elimde olmadan kaybeden biri gibi gözüksemde seni kaybetmenin ne olduğunu erkenden tatdığım için şanslıyım
Çünkü sen beni kaybetmenin ne demek olduğunu henüz anlamadın...
Üç yıl üç ay önce karşılaşmış olabiliriz ama önemli olan geçmiş değil gelecek
Sensiz bir geleceğin nasıl olacağını görüyorum şanslıyım sensizliğin farkındayım
Ama sen bensiz bir gelecek nasıl olacak bilmiyorsun
Yaşadığını sandığın önemli gördüğün bütün herşey tek tek seni terkettiğinde
Belki anlarsın...

Kariyer mi sevgi mi...

2011-05-05T04:18:00.001+03:00

Son günlerde kariyer kelimesini duyduğumda artık tüylerim diken diken oluyor.Neden mi?
Zihinlerimiz uyuşturulmuş;para,iktidar,güç ve hırs ile gözlerimizi karartmışlar farkında değiliz çünkü bunları iliklerimize işlemişler,işlerkende benliğimizi çalmışlar ama farkında değiliz.Bu farkında olmadığınız geçici ego tatmin araçlarınız size verilebilecek sonsuz mutluluğu sizden çalıyor.Yanılsamalar içinde bir dünyaya sürüklüyor;zenginim herşeyi yaparım güçlüyüm diyorsunuz ama aslında ne kadar yalnız olduğunuzun farkında değilsiniz ve bir o kadar da çaresizsiniz çünkü insanlar sahip olduğunuz güç yüzünden sizinle bir ilişki içerisinde...Gerçekten zengin misiniz?
Söz konusu para ve güçse evet zenginsiniz peki ya onları tükettiğiniz zaman geriye ne kalacak hiç düşündünüz mü?Ölüme çare bulabiliyor musunuz bana onu söyleyin...
Umutsuz vaka bir hastayı, milyar dolar harcama şansınız olsada doktorlar bile bu hastalığın tedavisi yok,malesef elimizden birşey gelmez diye sizi terkedebiliyor ama o ölecek denilen hastayı,bir kadının veya bir adamın sevgisi,gülüşü,yüzü veya sesi mucizevi bir şekilde hayata bağlayabiliyor.
Şimdi söyleyin lütfen hala zengin misiniz?
Günümüz şartlarında her güzel duyguyu öldürmüşüz farkında değiliz ve bunun neticesinde aramızdaki sohbetlerde birbirimize yakınıp duruyoruz nerede o eski aşklar,sevgiler,arkadaşlıklar vs...
Özürdilerim yanlış ifade ettim farkındayız ama bunu kendimize itiraf edemeyecek kadar korkak ve cesaretsiziz.Çünkü etrafımızda o kadar çok şaklaban ve kukla var ki onların önemli olduğu sandığı şeyin aslında önemsiz olduğunu itiraf ederek onları kaybetme riskini göze alamıyoruz.
Hayatta en büyük zenginlik sevgidir.Sevebilecek bir kalbe sahipseniz zenginsinizdir ve bu nedenle asla yalnız kalmayacaksınız.Ayrı olabilirsiniz belki bir daha kavuşamayacak olabilirsiniz yinede korkmayın hala zenginsiniz çünkü yaralı bile olsa o sevgi dolu kalbinizi sizden kimse alamayacaktır.Hayatta sahip olduğunuz en büyük servetiniz,bedeninizle beraber sizinle sonsuzluğa gidecek ve bu dünyadan göçüp giderken içinizde en ufak bir ölüm korkusu taşımayacaksınız bundan emin olunuz çünkü siz artık herkesin sahip olamadığı,yaşayamadığı,paha biçilmez duyguların tadına varmışsınız;acılarınız bile o güzel günlerinizin önüne geçemeyecektir.Hatta ihanete bile uğramış olsanız,siz bütün anılarınızı en güzel şekilde hatırlayıp onu hep yüreğinizde yaşatacak kadar güçlüsünüz.
Aşkı yaşayın yaşayabilecekken onu öldürmeyiniz,kimin ne dediğini umursamadan,aşkınız için,başkalarının önem verdiği egolarınızı tatmin edebileceğiniz geçici heveslerden kaçınınız.
Tabi ki gidip açlıktan,fakirlikten,sürünün yada ölün demiyorum,sadece hayattaki önceliklerinizi iyi seçiniz.Bazı pişmanlıkların geri dönüşü olmaz belki sizi seven birine hayatı zehretsenizde bir gün dönmek istediğinizde o sizi koşulsuzca yine sonunu düşünmeden kollarını açarak sarar ama o kişinin hiç ummadığınız bir anda ölüp gidebilebileceğinin farkına varınız çünkü bazı anlarda yapmak istediklerimizi engelleyerek hayatta önüne geçemeyeceğimiz pişmanlıklarımızın yolunu açmış oluruz...

İlk söz...

2011-05-05T02:31:00.004+03:00

Gece yalnızlığının ne kadar kötü birşey olduğunu sadece yaşayanlar bilir;aslında günün her saati ne kadar yalnızız lakin bunun farkında değiliz.Peki ya farkında olanlar?Gece yalnızlığı demiştim bu yüzden gün içindeki yalnızlığımızdan bahsetmeyeceğim çünkü gün içinde bir şekilde siz içinde olmayı istemeseniz bile,hayat bir şekilde etrafınızda dönüyordur.Siz katılmak istemesenizde,hayat sizi sıkıntılarınızdan şekilde arındırır veya varolanı arttırarak yaklaşır size.Fakat gece yalnızlığı hiç öyle değildir.Siz bir yerlerde otururken,yatırken,belki sevdiğiniz bir filmiz ilerken veya bir müziği dinlerken,gecenin yalnızlığı eşlik eder size.Önceleri aldırış etmezsiniz bu arkadaşlığa ama sonra sizde ister istemez onun size eşlik etmesine müsade edersiniz ve o an sizi sonsuz bir arkadaşlığın başlangıcına götürür.

Gece kötüdür çünkü içinde ihanetleri,cinayetleri ve daha birçok kötü eylemi barındırır.Gece kötüdür çünkü sizin zihninizi bir süre sonre ele geçirir,gece yalnızlığı sizi aslınızdan uzaklaştırır,karamsarlığa düşürür,siz farkında olmadan sizi sizden çalar.

Ve gelelim gece yalnızlığının aşk kanadına...

Gece yalnızlığı ve aşk...

Gece yalnızlığının en büyük suç ortağı aşktır.Aşıksınız seviyorsunuz ve yalnızsınızdır çünkü yanınızda sevdiğiniz o kadın veya adam yoktur.Bir şekilde onu kaybetmişsinizdir yada farkında olmadan o sizi ama çoğumuzun farkında olmadığı en önemli nokta yalnız olduğumuz şu anda kimin kimi kaybettiğinin ne önemi var ki? Bir şekilde birbirinizden kopmuşsunuz gitmişsiniz ve büyük ihtimalledir ki sevginizin yerini nefretiniz almıştır.Vazgeçmek istiyorsunuz ama vazgeçemiyorsunuz çünkü halen seviyorsunuz ve en önemlisi artık sevilmiyorsunuz...

İşte böylece gece yalnızlığı aşkınızın yerini alır;sevdiğiniz kadının veya adamın kokusunu sizle paylaşamaz belki ama en azından anımsatır,güzel anılarınız gözlerinizin önünde onun arkadaşlığı sayesinde canlanır.Gece yalnızlığı aşkınızın size bıraktığı en büyük sonsuzluk mirasıdır.Çünkü o şu an nerede,kimle olursa siz onun bıraktığı mirası yaşarsınız gecenin yalnızlığında.Çok dikkat edin yanınızdaki bu sonsuz arkadaşınıza!Siz farkında değilsiniz ama bir kurt gibi kemirir içinizi düşüncelerinizi çalar ve sizi sadece o yönlendirir.

Gece yalnızlığı kötüdür çünkü paramparça olmuş kalbinizin hep düzensiz atmasını sağlar ruhunuzun yangınının asla küle dönüşmesine izin vermez...